Stage opdracht
Ik zal nu proberen uit te leggen wat mijn stage opdracht ongeveer inhoud. Door snelle ontwikkeling van innovatieve technologische producten, groeit de vraag naar materiaal systemen met complexe prestatie eisen, welke de materiaal onderzoekers stimuleren om continu te zoeken naar nieuwe materiaal microstructuren. Door de jaren heen hebben composiete materialen met periodiek terugkerende “base cells” (oftewel RVE’s) de aandacht getrokken in materiaal onderzoek omdat deze materialen ontzettend flexible zijn. Ze kunnen worden ontworpen naar verschillende eisen. Om zulke materialen te ontwerpen bestaan er conventionele methoden die de configuratie van de base-cells empirisch aanpassen om zo een bepaalde materiaal eigenschap te “creeren”. De nieuwste trend bestaat uit het ontwerpen van nieuwe materialen met behulp van computer simulaties.
Het gebruik van “topology optimization” is een handige tool binnen het ontwerp van materialen of voorwerpen. Dit is een methode die het mogelijk maakt om voor een bepaald domein en belasting de meest efficiente (lees hoogste stijfheid) spreiding van materiaal te bepalen voor een vooraf opgegeven volume. Waarbij er gebruik wordt gemaakt van eindige elementen methode. De programmatuur bepaalt voor elk punt (element) in het domein of hier materiaal moet bevinden of een void (lucht). Met behulp van homogenisatie technieken wordt het algehele materiaal gedrag bepaalt. Voor een filmpje klik hier. Nu zijn deze methoden al toegepast voor optimalisatie van bijvoorbeeld stijfheid, warmte- en elektrische geleiding enz. Maar nog nooit zijn er twee ontwerp eisen samengevoegd. Het eerste deel van mijn opdracht bestaat uit het samenvoegen van topology optimization voor stijfheids en warmte geleidings eisen en hierbij dus ook de programmatuur aanpassen. Dit brengt natuurlijk problemen met zich mee. Bij de stijheids simulatie is de dichtheid de ontwerp parameter. Terwijl dit bij warmte geleiding, het geleidingscoefficient is. Dat is dus appels met peren vergelijken.
In het tweede deel van mijn stage, en tegelijk ook het moeilijkste, wordt er overgegaan op materiaal ontwerp. Hierbij komt onder andere inverse homogenisatie te pas. Het is de bedoeling om de best mogelijke topologie (dus spreiding van twee materiaal soorten) te bepalen voor van te voren vast gelegde parameters voor zowel stijfheid als voor warmte geleiding. Deze twee eisen gaan over het algemeen dwars tegen elkaar in, zo heeft het ene materiaal een hoge E-modulus en een lage thermische geleiding en visa versa. Met behulp van topology optimization wordt de optimale spreiding bepaald. Ook kan je niet zomaar elke gewenste mix van fasen creeren, deze zijn vast gelegd door zogenaamde bounds van het physisch mogelijke. Het doel is dus ook om een minimalisatie of maximalisatie, dus maximale stijfheid en tegelijk maximale thermische geleding, probleem op te lossen en het beste voor beide te zoeken. Eerst zal dit voor 2-D gedaan worden en mogelijk uit worden gebreidt naar 3-D. Omdat dit nog door niemand gedaan is moet ik als de resultaten er naar zijn een paper schrijven die gepubliceerd zal worden.
Ik begin een beetje achter te lopen dus vandaar een iets langere updat deze keer. Ik zal de volgende updates korter proberen te maken. Twee weekenden geleden, ja zover lig ik achter, vond ik het wel leuk om op zaterdag weer eens te voet door de stad te crossen. Eerst stond een bezoekje aan the observatory op de planning. Dit is een in 1850 gebouwd observatie post voor de sterrewacht. Nu is het niet meer in gebruik en dient het als museum. De liggin is ontzettend mooi zoal op de foto’s te zien is, grappig ook want toen ik hier ongeveer in 10 minuutjes omheen liep was ik getuige van 4 trouwfoto reportages.
In het museum waren een aantal telescopen, verhalen over aboriginals en oude weer apparaten. De volgende dag heb ik met Diego, Mac en Hammid een paar musea aangedaan in het centrum van Sydney. Waar we onder ander state of the art aboriginal boten hebben gezien, niet meer dan een uigeholde boom, knap hoor. Daarintegen was ik wel te spreken over hun artistieke kwaliteiten.
Gewoon een dagje op het strand
Het weekend erop heb ik met Diego en Travis de boot gepakt richting Manly om daar een dagje op het strand te vertoeven. Ik kan jullie de foto’s niet onthouden van het tripje op de boot. vanaf de boot krijg je "Sydeny Harbour Bridge" op zijn mooist te zien. Onderweg komen we ontzettend veel zeilboten tegen. We konden merken dat de kapitein dit ritje wel vaker had gedaan op de manier waarop hij tussen de zeilboten door manouvreerde.
Naast dit strandje kwamen we in de baai aan met de ferry. Als je goed kijkt kan je een afgebakend stukje zee zien. Dit zijn de netten om zwemmers te beschermen voor de haaien. Tijdens mijn verblijf ben ik al meer te weten gekomen over haaien. Vooral onze grote vrienden de tijger en de witte haai. Dit zijn de enige mensen etende haaien. En ware het niet dat deze twee soorten nu net in de watereren bij Sydney voorkomen. Ook een leuk weetje is dat ongeveer 90% van de aanvallen op mensen gebeurde in water van nauwelijks 1 meter diep. Weg rennen heeft geen zin omdat het al gebeurd is voordat je het in de gaten hebt. Fijn vooruitzicht op mijn surftripje die ik zondag de week erop gepland heb. Dan krijg ik ongeveer 4,5 uur surfles op de noordelijke stranden. We worden dan in een 4×4 rondgecrost op jacht naar de beste golven.
Op de terugweg krijg je deze schitterende plaatjes.
The Blue Mountains
Na lange tijd was het dan zover, Diego en ik hebben vandaag om twintig over zeven de trein gepakt richting the blue mountains. Dit is ee nationaal beschermt park ongeveer twee uur met de trein verwijderd van de stad. De blue mountains heeft zijn naam gekregen door de blauwe damp/mist die altijd boven de bossen hangt. Deze blauwe kleur wordt veroorzaakt door de breking van het licht door de olie/gom die afkomstig is van de eucalyptus bomen. Ik vergelijk de blue mountains als the grand canyon maar dan gevuld met bomen.
In dit park kan je dagen wandelen, Diego en ik vonden vijf uur wandelen wel genoeg. En met deze vijf uur hadden we ook wel het mooiste van het park gezien. Inclusief de legendarische "three sisters", een rots formatie bestaande uit drie punten.
Onder weg kom je de meest vreemde beesten tegen maar we hebben geen kowala of kangaroo gezien, buiten de atractie brochures die overgoten zijn met plaatjes van deze dieren. Het park is bezaaid met schitterende eucalyptus bomen, de habitat van de kowala’s. Deze beesten zijn trouwens niet zo bijster efficient omdat ze per dag 20 uur slaap nodig hebben! Tevens is dit park ook een regenwoud.
Je loopt op paden langs, onder of op een klif.
Overal zijn er uitkijkpunten waar je schitterende uitzichten hebt over het park. Ook kun je met ontzettend steile trappen op de meest gevaarlijke plaasten komen. Je wordt dan wel beloond met spectaculaire uitzichten.
Na het zien van dit park heb ik nog meer zin gekregen in het zien van de regenwouden in Queensland. Waar Anneke en ik heengaan met een camper. Mijn schatje zal mij op 17 December gaan vergezellen, ik kan niet wachten. Op 13 December vertrekken we dan via de oostkust omhoog en onderweg doen we een aantal schitterende plaatsen aan, o.a. Byron Bay, Airlie Beach, Whitsunday Islands, Fraser Island en Cairns. Na de camper in Cairns te hebben gedropt vliegen we weer terug naar Sydney om de volgende dag naar Kuala Lumpur te vliegen. In Maleisie zullen we nog 9 dagen rondtoeren. Hierna is het dan helaas weer tijd om terug te gaan naar het koude Nederland.
